Het kunstwerk van gekleurd beton en glas verwijst naar de "lourdesgrotten" die nog in Limburgse tuinen te vinden zijn. Langs de achterzijde valt de zon enkele keren per dag precies door één van de tunnels die door het beton naar een grote glazen "diamant" leiden. Die splitst het licht en verspreidt het in de "grot". Op het diepste punt is een bladgouden fguur aangebracht die lijkt op een klok of een zittende Bhoedda. Van daaruit waaieren steeds groter wordende ringen uit naar buiten. Het werk staat in een park aan het riviertje de Geul tussen hoge bomen. Het is een introspectieplek voor de leerlingen.