Het kunstwerk verwijst naar grafheuvelvelden uit de ijzertijd. Er zijn drie gelijksoortige betonnen elementen in rood, geel en blauw. Ze staan op ongelijke afstanden buiten een rotonde. Er ontstaat een landschap in het landschap, alsof twee tijden tegelijk worden waargenomen. Grafheuvels worden opgegraven volgens de zogenaamde kwadrantenmethode. De heuvel wordt als een taart in kwarten verdeeld waarvan twee tegenover elkaar liggende worden weggegraven. Men ziet  dan de urn die zich onderaan in het midden bevindt. Op die plaats zijn in de kunstwerken menshoge holtes gemaakt . Uitsparingen waarin aan de ene kant het profiel van een gezicht herkenbaar is en aan de andere kant een vaas of urn, tevens achterhoofd. De buitenzijde wordt gevormd door taxusstruiken die op het maaiveld staan en de heuvel vormen.