De boom die er nu staat heeft niet minder meegemaakt dan een echte boom van eenzelfde omvang. Het initiatief van de Groene Passage is jarenlang belaagd door moeilijkheden en vertragingen en ikzelf was meer dan eens vertwijfeld over de voortgang.

Maar net als in sprookjes keerde zich uiteindelijk alles ten goede. Tegelijkertijd zie ik nu de winst van de manier waarop het gegaan is. Zonder de problemen had ik waarschijnlijk nooit het grenzeloze geduld en vertrouwen van idealistische winkelier Frans Saat gekend. En als Hans Abelman zich niet persoonlijk met de zaak had hoeven te bemoeien had ik ook niet de betrokken mens achter de kunstbobo ontmoet. Door die samenwerking is de intentie van het beeld als het ware ingevuld.

Misschien is zelfs mijn steeds op de loer liggend cynisme wat getemperd door de stimulerende ontmoetingen onderweg. Zo was daar Maarten van Wesemael die mij bij het project voordroeg en dacht dat ik een uitgesproken groene kunstenaar zou zijn (ik ben slechts kunstenaar); Dirk van Peijpe (met geruiten broek) die het voor me opnam in de kunstcommissies; de optimist Frans Saat en Hans Abelman die verschillende keren water in wijn veranderde. Schrijver Ton van Reen en de andere mensen die dit boekje hielpen maken : Martin van ‘t Erve van drukkerij Ars en Huub Graus.

Ik wil de drie dichters Joke van Leeuwen, Elma van Haren en Emma Crebolder en kunstfee Wanda Reiff bedanken voor hun geschreven bijdragen. Verder Fré Metselaar die spontaan aan het werk ging voor de warmte in de hand.

Dit boekje is de apotheose van het project. Hopelijk zorgt het ervoor dat iedereen die het in handen krijgt op bedevaart naar de boom gaat, zoals dat al in de préhistorie gebeurde toen de bomen nog van hout waren.

                                                                                                          Hans Lemmen